Loop om het tafelblad heen
Het vierkante blad is pas het begin. Daaronder onderbreken staande vlakken elkaar, in plaats van bij iedere hoek dezelfde ordening te herhalen. Een cirkel op de vloer voegt een andere geometrie toe. De tafel lijkt zowel in de ruimte samengesteld als in omtrek getekend.
De Rietveld Stichting omschrijft het tafeltje als asymmetrisch. Dat woord wordt bruikbaar wanneer je van plaats verandert: een breed vlak wordt vanuit een andere richting een smalle rand, en een schijnbare opening sluit of opent. Het meubel geeft de kamer verschillende gezichten.2
Kleur maakt de delen leesbaar
Het Met vermeldt beschilderd beukenhout en multiplex met beukenfineer voor zijn exemplaar. Verf laat een vlak als zelfstandig element verschijnen voordat het oog de houtnerf gaat volgen. Sterke verschillen tussen oppervlakken maken de kruisingen beter leesbaar.1
Dit is een lonende manier om naar een klein voorwerp te kijken. Vraag niet alleen of het blad ruim genoeg is, maar let op de veranderende verhouding tussen de voetafdruk, de staande delen en de lucht eromheen. Een bijzettafel kan veel doen met dat kleine beetje ruimte.
Eén ontwerp, een latere vervaardiging
Het Met onderscheidt het ontwerp uit 1923 van de vervaardiging van zijn tafel in 1981 en noemt Gerard van de Groenekan als maker. Het latere object draagt een eerder ruimtelijk idee; het wist de tussenliggende jaren niet uit.1
Dat onderscheid houdt ook het centrale plezier in beeld. Wat het ontwerp doorgeeft, is een compositie die opnieuw verandert zodra iemand erlangs loopt.
