Het bruikbare deel blijft herkenbaar
Een zitting heeft een gewone taak, ook wanneer de steunen er buitengewoon uitzien. Bij de Original gravity stool van de NGV geeft het relatief vlakke bovenvlak het oog een rustpunt. Daaronder krijgt het materiaal ribbels en onregelmatigheden. Een vertrouwd meubel houdt twee verschillende soorten ordening bij elkaar.
Het museum noemt ijzer, polyurethaan en pigment als materialen van zijn object. Het dateert het ontwerp op 2011 en deze vervaardiging op 2016. De verwerving in 2017 is een andere gebeurtenis in de geschiedenis van de kruk, geen alternatieve ontwerpdatum.1
Die verschillen doen ertoe, omdat het proces ruimte laat voor verschillen tussen exemplaren. Eén kruk kan niet alle vormen vertegenwoordigen die het gereedschap zou kunnen voortbrengen. Het museumobject geeft het verhaal een adres zonder het hele experiment uniform te maken.
De tekening verhuist naar de machine
Van der Wiels verslag begint bij het mengsel. Hij plaatst ijzerhoudende kunststof in een zelfontwikkeld apparaat waarvan magneten het materiaal beïnvloeden terwijl de vormende delen uit elkaar bewegen. De educatieve uitleg van de NGV beschrijft het grote frame en de magnetische mallen waarin de kruk vorm krijgt.12
Een ontwerpbeslissing kan hier een omstandigheid zijn: waar het materiaal begint, waar een magneet staat, wanneer twee delen uit elkaar gaan. De uiteindelijke omtrek tekenen is maar één manier om een vorm te bepalen. Een apparaat bouwen biedt een andere.
Dat verschil is goed te zien in de verhouding tussen zitting en steunen. Van der Wiel zegt dat hij de vorm van de zitting en de plaatsen voor de poten bepaalt. Hij schrijft niet elke contour voor, maar laat de bruikbare organisatie van het meubel niet los.1
Variatie heeft een kader
De studio noemt het bredere project Gravity Series en beschrijft hoe tegengestelde velden de vormen mede bepalen. De naam verwijst naar een fascinatie voor krachten; magnetisme en zwaartekracht blijven verschillende natuurkundige verschijnselen.3
De verdeling van verantwoordelijkheid maakt het resultaat interessant. De maker ontwikkelt het mengsel en het apparaat. Het materiaal reageert binnen die opstelling. Het uiteindelijke object draagt sporen van beide, waardoor een onregelmatige rand bij het proces kan horen in plaats van bij een getekend ornament.
De kruk geeft dat experiment een menselijke schaal. Hij is klein genoeg om herkenbaar te zijn als iets voor een kamer, terwijl het oppervlak het vormen opvallend aanwezig maakt. Iemand herkent de zitting meteen en kan zich veel langer afvragen wat haar draagt.
Gereedschap kan een handtekening achterlaten
Een gewone mal maakt het doorgaans gemakkelijker om omtrekken te herhalen. Dit gereedschap maakt beheerste verschillen onderdeel van het werk. De familiegelijkenis zit evenzeer in een manier van vormen als in een silhouet.
Kijk nog eens van de zitting naar beneden. Het vertrouwde oppervlak geeft het object zijn reden van bestaan; de steunen tonen een andere weg ernaartoe. Gravity Stool maakt de omstandigheden van het maken bijna even gedenkwaardig als het gemaakte voorwerp.