Ontwerp eerst de omstandigheden
Een ontwerper kan een omtrek tekenen en daar naartoe werken. Van der Wiel vraagt ook wat er gebeurt wanneer een gereedschap en een materiaal een zorgvuldig gekozen verhouding krijgen. De omstandigheden worden een manier om te vormen wat volgt.
De studio beschrijft een samenwerkingspraktijk rond gereedschappen, nieuwe materialen en experimenten. Princessehof vermeldt afzonderlijk zijn afstuderen aan designLAB van de Gerrit Rietveld Academie in 2011 en de oprichting van zijn Amsterdamse studio in hetzelfde jaar.15
Die achtergrond geeft de werkwijze context zonder ieder resultaat tot een uitvoering van hetzelfde object te maken. Een vraag over een onzichtbare kracht kan verschillende materiële vormen aannemen.
De kruk geeft een experiment schaal
Het Gravity Series-verhaal van de studio beschrijft een speciaal gebouwde machine waarmee magnetische velden vormen helpen bepalen. In zijn NGV-essay legt Van der Wiel uit dat hij zaken als de vorm van de zitting en de posities van de poten nog steeds zelf kiest.24
Dat onderscheid is bruikbaar. Ruimte laten voor de reactie van een materiaal betekent niet alles aan het toeval overlaten. De ontwerper bepaalt wat mag variëren en wat het meubel nog steeds moet bieden.
Een alledaags gebruik geeft het experiment een herkenbare schaal. Een kruk maakt van een brede vraag over vorming iets waarvan de verhouding tot een lichaam en een vloer meteen voorstelbaar is.
Een vraag reist naar een ander materiaal
Waterbench hoort bij het Tropic City-werk van de studio. In het NGV-verslag noemt Van der Wiel Water bench 2017 terwijl hij objecten bespreekt die water opnemen en rond laten gaan. Dat is de beschrijving van een experiment door de maker, geen geverifieerde claim over waterzuivering.34
Princessehofs Dragonstone-tentoonstelling biedt nog een materiaalonderscheid. De beschrijving noemt klei gemengd met metaalpoeder en gevormd in magnetische velden. De gedeelde belangstelling voor krachten maakt dat keramische mengsel niet tot dezelfde stof als een polyurethaankruk.5
De vraag door die verschillen volgen is inzichtelijker dan alleen ongewone silhouetten verzamelen. Iedere omgeving vraagt de praktijk om een passend gereedschap, materiaal en soort reactie te vinden.
Het experiment omvat zijn kader
Van der Wiels benadering laat een voltooid object verbonden voelen met iets buiten zijn omtrek. Ze vraagt de kijker zich de opstelling voor te stellen waardoor het materiaal die vorm kon bereiken.
In dat kader wordt veel van het ontwerpwerk zichtbaar: de omstandigheden kiezen, een bruikbare ordening behouden en ontdekken welke variaties het bewaren waard zijn. Het object kan vervolgens het verhaal van een experiment naar een dagelijkse kamer dragen.