Objectverhaal

Aluminium Gradient Chair: een structuur met wisselende dichtheid

Een stoel heeft op verschillende plekken verschillende taken. Joris Laarmans aluminium prototype laat de structuur daarop reageren, met open cellen en dichter metaal binnen één object.

Een metaalachtige stoelvorm verandert tussen open cellen en dichtere gebieden.
PatinaHall editorial reconstruction. It is not a documentary photograph. Redactionele reconstructie, geen documentaire foto. Wisselende celdichtheid geeft een constructief idee een zichtbare vorm. De aluminiumachtige interpretatie is geen replica, spanningskaart of documentatie van de vervaardiging van het NGV-prototype.
Op deze pagina
Kernfeiten en inzichten

In het kort

Onderwerp
Microstructures aluminium gradient chair prototype, NGV 2016.425
Artikeltype
Objectverhaal
Laatst beoordeeld
25 oktober 2026
Object gedateerd
2014gedocumenteerd

Drie dingen om te onthouden

  1. Dit verhaal betreft het exacte aluminium NGV-prototype, inventarisnummer 2016.425.
  2. Het museum beschrijft een veranderende celstructuur binnen het object.
  3. Joris Laarman wordt genoemd als ontwerper en Joris Laarman Lab als vervaardiger.

Een stoel met veranderende dichtheid

De interessante verandering in Joris Laarmans Aluminium Gradient Chair gebeurt binnen het materiaal. Open celgebieden maken plaats voor dichtere delen. Het NGV beschrijft een 3D-geprinte aluminium stoel waarvan een computeralgoritme cellen, dikte en patroon varieert volgens de constructieve eisen.1

Zo wordt dichtheid deel van de tekening. Een ontwerper kan een stoel beschrijven via zijn buitencontour; hier is ook de verdeling van materiaal daarbinnen een zichtbare beslissing. Sommige plekken kunnen opener worden terwijl andere naar massief metaal toegaan.

Het museum vergelijkt het principe met botten en planten. Het bruikbare punt van die vergelijking is variatie: verschillende gebieden kunnen verschillende hoeveelheden structuur krijgen. De vergelijking helpt begrijpen hoe het materiaal per gebied anders kan worden verdeeld.1

Een celpatroon wordt geleidelijk dichter en sluit aan op een massief gebied.
Original PatinaHall schematic, not to scale. Dichtheid kan binnen één constructief idee veranderen. Het eigen schema is niet op schaal; de overgang is conceptueel en geen geverifieerde weergave van de krachtenverdeling in het NGV-prototype.

Eén aluminium prototype

Het NGV registreert dit object als Microstructures, aluminium gradient chair, prototype, gedateerd 2014. Het Triennial-bijschrift noemt het eveneens een constructief prototype van aluminium. Beide records gaan over hetzelfde werk, inventarisnummer 2016.425.12

Het collectierecord onderscheidt twee rollen: Joris Laarman ontwierp het en Joris Laarman Lab in Amsterdam vervaardigde het. Zo blijft het materiaalexperiment verbonden met de werkplaats die dit specifieke object realiseerde.1

Een prototype geeft een vraag een fysieke schaal. Hier is die vraag zichtbaar over de breedte van een zitting en de hoogte van een rug: hoe moet een stoel zijn materiaal verdelen?

Door het oppervlak heen kijken

Een open celgebied laat het oog in en door de structuur kijken. Een dichter gebied onderbreekt dat zicht. De overgang maakt het oppervlak ingewikkelder dan een gelijkmatige plaat.

De meest verhelderende manier van kijken is een verandering te volgen. Merk op waar openingen zich beginnen te sluiten en volg het patroon naar een massiever gebied. De stoel maakt variatie zichtbaar, al kan kijken alleen niet bevestigen hoeveel gewicht een deel kan dragen.

Het memorabele idee is precies: een stoel hoeft niet overal dezelfde materiaaldichtheid te hebben. Hier krijgt het maken van die verschillen een eigen vorm.

OnderzoeksnotitiesBewijs, verbanden en beperkingen

De twee gekozen NGV-records gaan over hetzelfde prototype en leggen het ontwerpprincipe uit; het zijn geen onafhankelijke sterkteproeven. Andere Microstructures-varianten hebben hun eigen materialen en dateringen.

Bewijskaart

Verbonden onderwerpen en bewijs

Beoordeelde feiten

  • Object gedateerd 2014gedocumenteerd

    Het NGV dateert dit aluminium constructieprototype op 2014 en identificeert het als inventarisnummer 2016.425. Andere Gradient- en Adaptation-stoelen zijn afzonderlijke werken.

    Beoordeeld 25 oktober 2026 door de redactie van PatinaHall.
    • Bron 1Object title/date; medium; makers; About this work; accession
    • Bron 2PDF page 204 of 226 (zero-based page 203), Microstructures label

Beoordeelde verbanden

  • Microstructures aluminium gradient chair prototype, NGV 2016.425toegeschreven aanJoris Laarmantoegeschreven

    Het NGV noemt Joris Laarman als ontwerper en Joris Laarman Lab, Amsterdam, als vervaardiger. De twee rollen in de registratie blijven onderscheiden.

    Beoordeeld 25 oktober 2026 door de redactie van PatinaHall.
    • Bron 1Object title/date; medium; makers; About this work; accession
    • Bron 2PDF page 204 of 226 (zero-based page 203), Microstructures label
  • Microstructures aluminium gradient chair prototype, NGV 2016.425gebruikt techniekGraded cellular aluminium printing in the NGV prototypegedocumenteerd

    Het NGV beschrijft een algoritme dat de geprinte cellen, dikte, dichtheid en het patroon varieert volgens de constructieve eisen van de stoel.

    Beoordeeld 25 oktober 2026 door de redactie van PatinaHall.
    • Bron 1Object title/date; medium; makers; About this work; accession
    • Bron 2PDF page 204 of 226 (zero-based page 203), Microstructures label

Onderzoeksspoor

Bronnen en verder lezen

  1. NGV, Microstructures, aluminium gradient chair, prototypeNational Gallery of VictoriaGeraadpleegd 25 oktober 2026
  2. NGV Triennial artwork labelsNational Gallery of VictoriaGeraadpleegd 25 oktober 2026