Het werk kan beginnen met kiezen
Voordat er nog een voorwerp wordt gemaakt, kan iemand vragen welke dingen samen gezien moeten worden. Renny Ramakers’ werk laat zien hoe veel zo’n keuze kan doen. Vitra Design Museum noemt de designhistoricus samen met Gijs Bakker bij het begin van Droog in 1993.1
Hun presentatie in Milaan bracht verschillende ontwerpers en experimenten samen in beeld. Het was geen uniforme meubelreeks die alleen een nieuw etiket nodig had. Selectie maakte verbindingen zichtbaar tussen benaderingen die anders afzonderlijk hadden kunnen blijven. Een goede tentoonstelling geeft een vraag mee die na het bezoek voortduurt.
Cureren is een actief deel van ontwerpen
In een door Droog opnieuw gepubliceerd interview beschrijft Ramakers een praktijk van ideeën, samenwerking en vooruitkijken.2 De curator brengt mensen bij elkaar en maakt een omgeving waarin een experiment begrijpelijk kan worden.
Die rol verschilt van het ontwerpen van ieder voorwerp in de kamer. Het onderscheid maakt de samenwerking interessanter. Een object heeft een eigen maker; een selectie verandert hoe het wordt ontmoet. Vertrouwd materiaal naast een ander experiment kan makkelijker vragen, gesprekken of een nieuwe opdracht oproepen.
Bestaande dingen openen een volgend gesprek
Ramakers beschrijft bij Saved by Droog hoe ongewenste voorraad een beginpunt voor nieuw werk werd.3 De selectie omvatte hier ook dingen die al in een commercieel systeem vastzaten. Wat beschikbaar was, werd een ontwerpvraag in plaats van iets om te negeren.
Het aantrekkelijke is dat bruikbare creativiteit niet altijd met nog iets toevoegen hoeft te beginnen. Ze kan beginnen met opmerken, kiezen en rangschikken wat er al is, en vervolgens iemand uitnodigen daarop te reageren. Ramakers maakt die uitnodiging een wezenlijk deel van het werk.
