Kleur gebeurt tussen dingen
Voor Hella Jongerius is een kleur kiezen ook een verhouding kiezen. Dezelfde tint kan een geweven oppervlak, een glanzende afwerking of een andere kleur ernaast ontmoeten. Haar werk vraagt hoe die verschillen in industrieel gemaakte dingen aanwezig kunnen blijven in plaats van te verdwijnen in het streven naar perfecte gelijkheid.
Het Design Museum beschrijft een praktijk die hedendaagse productie met ambacht en materiaalexperiment verbindt. Het benadrukt de sporen van het maken en het besef dat een afgewerkt voorwerp deel van een doorgaand onderzoek kan blijven.1
Het laboratorium komt de kamer binnen
Jongeriuslab beschrijft bij Colour Lab experimenten voor Vitra met kunststoffen, textiel, leer, hout en metaalafwerkingen. Kleur werd op verschillende oppervlakken en in verhouding tot andere kleuren onderzocht, niet als een verzameling geïsoleerde stalen.2
Dat is een bruikbaar onderscheid in een gewone kamer. Een glad onderdeel en een grof weefsel kunnen licht anders vangen. Hun schijnbare verhouding kan verschuiven wanneer iemand beweegt of het daglicht verandert. Het meubel wordt onder zulke omstandigheden ervaren, niet onder één voor altijd vastgezet kijklicht.
Het onderzoek gaat daarom verder dan een aangenaam kleurstaaltje kiezen. Het gaat om het materiaal dat de kleur draagt en de buren die haar effect veranderen.
Herhaling kan verschillen bevatten
Industriële productie biedt herhaalbaarheid. Jongerius onderzoekt hoe een herhaald product materiaalkarakter, variatie en zichtbare beslissingen over maken kan behouden. Het Design Museum presenteert die vragen in samenwerkingen en zelfstandig werk van de studio.1
Een meubelvoorbeeld als Polder geeft het oog verschillende afstanden: de hele bank, aangrenzende bekledingsvelden en kleine details. Het is één toegang tot de praktijk, geen vervanging voor het werk in textiel, keramiek en andere media.
Een afgewerkt voorwerp kan een vraag openhouden
De overzichtstentoonstelling van het Vitra Design Museum plaatst prototypes, schetsen, meubels en materiaalexperimenten in hetzelfde brede verhaal over Jongerius’ loopbaan. De interpretatie verbindt maken met de manieren waarop voorwerpen worden gebruikt en verzorgd.3
De vraag ligt dichtbij. Let op het volgende paar oppervlakken in een kamer: waar ze elkaar raken, hoe elk licht ontvangt en wat verandert wanneer je ze samen bekijkt. Jongerius geeft zulke kleine verschillen genoeg aandacht om het begin van een ontwerp te worden in plaats van de ruis die erna overblijft.
