Het vertrekpunt vormt het resultaat
Kabels studio beschrijft materialen, natuurverschijnselen en context als actieve leidraden in het ontwerpproces. Zij plaatst zijn praktijk in Rotterdam na zijn studie aan Design Academy Eindhoven.1
Dat biedt een bruikbare ingang tot het werk. Zoek niet eerst een vaste familiegelijkenis, maar de vraag die elke situatie mogelijk maakt. Een materiaal kan een methode suggereren; een kamer of groep gebruikers een ordening.
Voltooide objecten kunnen verschillen en toch dezelfde manier van aandacht delen. Hun verbinding ligt deels in hoe de vraag is gevonden.
Context kan materiaal zijn om mee te werken
Mesh Chair is een compact materiaalvoorbeeld. In MoMA's beschrijving van zijn stoel uit 2005 vergelijkt Kabel gesneden platen strekmetaal en gelaste naden met het maken van kleding. Verbonden oppervlakken krijgen een driedimensionale rol.2
Wood Ring verandert de schaal van de aandacht. Galerie kreo beschrijft de ronde bank in 2012 als openbaar én intiem, met de keuze om naar het gedeelde middelpunt of naar buiten, de kamer in, te kijken.3
De voorbeelden gaan over verschillende verhoudingen. Mesh brengt materiaaldelen samen tot een volume. Wood Ring brengt mogelijke gebruikers samen in een gedeelde ruimtelijke ordening.
In beide gevallen is van belang wat er rond een element ligt. Een plaat ontmoet een andere plaat; een zitplaats richt zich op een middelpunt of op de omringende kamer. De omringende omstandigheden geven het object mede zijn betekenis.
Een manier om verschillende objecten te bekijken
Een kijker kan vragen wat het ontwerp mocht leiden. Was het het gedrag van een gesneden oppervlak, de lijn van een naad, een houtnerf of de richting waarin iemand zou kijken? Elke vraag leidt de aandacht naar een ander deel van het meubel.
Dat is het plezier van Kabel volgen door verschillende objecten. De methode geeft een nieuwe situatie ruimte voor een nieuw resultaat. Een stoel begint bij een plaat, een bank bij een middelpunt; beide maken hun verhoudingen het opmerken waard.
