De spaanders verlaten de vloer
Houtbewerking levert meer op dan afgewerkte planken. Er zijn ook krullen, splinters en schaafsel die meestal uit het meubelverhaal verdwijnen. Marjan van Aubel en James Shaws Well Proven Chair brengt dat materiaal in het zichtbare lichaam van een zitting. NGV noemt beide ontwerpers en onderscheidt het ontwerp uit 2012 van het eigen exemplaar, gemaakt in 2016.1
Het contrast maakt het voorwerp toegankelijk. Een herkenbaar houten onderstel ontmoet een onregelmatig, sterk gestructureerd zitlichaam. Het ene deel spreekt de vertrouwde taal van een houten stoel; het andere geeft kleine werkplaatsfragmenten een veel minder bekende taak.
Twee manieren om hout te gebruiken
NGV noemt onder meer essenhout, houtkrullen en biohars. Schaafsel en bindmiddel worden een gevormd composiet in plaats van nog een strak gezaagde plank. De ifa beschrijft het project als onderzoek naar materialen die gewoonlijk als afval worden behandeld.2
Kijk naar de ontmoeting tussen het regelmatige frame en het ruwere lichaam erboven. Hun verschil maakt beide processen beter zichtbaar. Hout kan als timmerhout worden geselecteerd en bewerkt, of in fragmenten tot een ander materiaal worden samengebracht. De stoel brengt die mogelijkheden dicht genoeg bij elkaar om ze zonder monsterlade of laboratoriumtafel te vergelijken.
Een experiment heeft een meubelvraag nodig
De American Hardwood Export Council beschrijft de samenwerking binnen Out of the Woods.3 Een zitting gaf het materiaalonderzoek een veeleisend dagelijks onderwerp: herkenbaar, rond een mens gevormd en door een onderstel gedragen. Deze Nederlands-Britse samenwerking werd in Londen ontwikkeld; de verbinding bewijst geen productie in Nederland.
De waarde ligt in de ontmoeting tussen experiment en gebruik. Het verhaal geeft geen harsrecept of gemeten milieuvoordeel. Het maakt wel een prettige perspectiefwisseling mogelijk: wat bij houtbewerking overblijft, kan juist worden wat je aan een nieuwe stoel het eerst opmerkt.