Berging die een zitplaats kan worden
De gekleurde dozen in de speelkast van Alma Siedhoff-Buscher kunnen hun plek verlaten. Een uitneembaar deel kan een zitplaats worden of iets om in een spel te schikken. Een deuropening kan als poppentheater dienen.1
De museumfoto vangt het idee in beweging, met dozen die weg van de nette omtrek van de kast zijn getrokken.4 Zet ze terug en ze helpen dingen bergen. Haal ze eruit en het meubel biedt een andere bezigheid.
Dat is een wezenlijke verandering ten opzichte van een kind een kleine versie van een kast voor grote mensen geven. Het ontwerp maakt van herschikken een bedoeld gebruik. Opruimen is maar een van haar mogelijke toestanden.
Een hele kamer op één blad
Siedhoff-Buscher ontwikkelde het meubilair voor de kinderkamer in Haus Am Horn, het experimentele huis dat in 1923 in Weimar werd tentoongesteld. Bauhaus-werkplaatsen droegen aan het huis bij als manier om ideeën voor het huiselijk leven te toetsen.2
Haar bewaarde ontwerpblad beweegt tussen een kamerplattegrond, wandaanzichten en kleinere meubelstudies.3 Die aanzichten antwoorden op verschillende vragen: hoeveel vloer vrij blijft, waar de berging staat en hoe een kind de stukken zou kunnen gebruiken.
De tekening geeft de kast een omgeving. Een doos die uit de kast wordt getrokken heeft ergens nodig om heen te gaan. De open vloer plannen hoort bij het meubilair plannen, vooral wanneer van dat meubilair wordt verwacht dat het een spel binnengaat.

Een open deur wordt een podium
Klassik Stiftung plaatst Siedhoff-Buscher onder de betrekkelijk weinige Bauhaus-vrouwen wier werk zich voorbij de weverij uitstrekte.1 Haar kindermeubilair gaf haar ruimte om over constructie, ruimte en spel samen te denken.
De oorspronkelijke inrichting van het huis raakte na de tentoonstelling van 1923 verspreid. Voor de heropening in 2019 hielp een gereconstrueerde kast bezoekers de kinderkamer weer te begrijpen; het hier getoonde historische museumexemplaar heeft zijn eigen aparte geschiedenis.5
Het ontwerp overleeft die verandering van omgeving omdat zijn mogelijkheden zo leesbaar zijn. Een opening in een kast kan een voorstelling omlijsten. Een doos kan van berging naar zitplaats verhuizen. De delen blijven eenvoudig terwijl het kind beslist wat er daarna gebeurt.
Aan het eind van een spel kan alles naar de kast terug. Morgen zijn dezelfde stukken voor een andere opstelling beschikbaar. Siedhoff-Buscher ontwierp een plek om dingen te bewaren die ze ook toestemming geeft om eruit te komen.
