Geef de wand een ritme
Vision vraagt het oog om opbergruimte op kamerschaal te lezen. Een gesloten front is een vlak; een doos steekt als volume naar voren; de lege wand tussen dozen is een interval. Hun verhouding kan even belangrijk zijn als de ordening binnen de kasten.
Arco beschrijft het systeem vanuit architectonische compositie en noemt Pierre Mazairac en Karel Boonzaaijer als ontwerpers van het ontwerp uit 1985 voor Pastoe.1 Dat is een bruikbare omschrijving omdat het onderwerp groter is dan één kast. Het gaat om het gezamenlijke effect van verschillende opbergelementen.
Twee ontwerpers, een gedeelde compositie
De producent beschrijft een onderzoek naar oppervlakken, verhoudingen en opbergvolumes. Vision maakt zeer verschillende ordeningen mogelijk, van lage kasten tot composities die als een landschap van volumes lezen.1
Het plezier zit in het kiezen van verhoudingen. Een langer horizontaal element kan een compositie gewicht geven; een kleiner verschoven volume kan het oog omhoog leiden. De omringende wand geeft die beslissingen ruimte om zichtbaar te worden. Dit zijn manieren om het systeem te lezen, geen regels voor één juiste opstelling.
Houd de producentenhoofdstukken gescheiden
Arco’s verslag noemt eveneens beide ontwerpers en dateert Vision voor Pastoe op 1985.2 Het vermeldt ook de overgang naar Arco in 2025. Dat latere producentenhoofdstuk verandert de identiteit van de oorspronkelijke samenwerking niet.
Het centrale idee van Vision blijft bij veranderende opstellingen bijzonder goed overeind. Opbergruimte wordt een middel om de kamer te tekenen: een plaats voor bezittingen en een kans om de ruimte ertussen vorm te geven.