Het bleke hout legt het kunstje uit
De oude ladefronten hebben verschillende grepen, kleuren en verhoudingen. Het bleke hout eromheen levert de verbinding: elke gevonden lade heeft een nieuwe behuizing van esdoorn gekregen, op maat gemaakt. Een spanband vat de aparte elementen samen tot You Can’t Lay Down Your Memory van Tejo Remy.1
Kijk naar de randen van de laden in het hier gefotografeerde exemplaar van het V&A. Elk oud front zit binnen een nieuwere omtrek.4 Die extra laag laat de laden werken zonder hun oorspronkelijke kasten.
Het nuttige deel van het ontwerp is makkelijk te missen omdat de niet bij elkaar passende fronten zo innemend zijn. Remy heeft rond elk weggegooid onderdeel iets nieuws gebouwd en het daarmee weer een plek gegeven om in te schuiven.
Een kast gebouwd uit haar inhoud
Normaal bepaalt een kast de maat van haar laden. Hier bepalen de gevonden laden de maat van de nieuwe dozen eromheen. De richting van het ontwerpen is omgedraaid: begin met wat bestaat en maak het omringende meubel daarna passend.
Droog beschrijft de ladekast als antwoord op consumptie, met oude laden naast nieuwe esdoorn en een samenbindende band.2 Het hergebruik vraagt arbeid en nieuw materiaal. Iemand moet elke behuizing maken en daarna de ongelijke elementen samenbrengen.
De band maakt dat laatste samenvatten zichtbaar. In plaats van de aparte dozen achter één kastfront te verbergen, laat hij ons ze als groep zien. Het stuk heeft genoeg orde om meubel te worden en houdt tegelijk de verschillen die de delen het opmerken waard maakten.
Laden met ruimte voor een verhaal
Het ontwerp dateert van 1991. Renny Ramakers herinnert het uit de eerste presentatie van Droog in Milaan in 1993, waar bestaande objecten en bekende materialen het uitgangspunt voor nieuw werk werden.13
De titel vestigt de aandacht op wat laden voorbij berging betekenen. MoMA verbindt het werk met de herinneringen die objecten en hun inhoud kunnen dragen.1 De meeste mensen kennen een lade aan wat ze erin bewaren: brieven, bestek, sleutels of dingen die nooit een beter huis hebben gevonden.
Remy laat ruimte voor die associaties zonder voor elk oud front een biografie te leveren. De grepen blijven uitnodigingen om iets te openen. De nieuwe behuizingen geven de laden een toekomst zonder alle sporen van hun verleden weg te strijken.
