Het kind tussen twee soorten stoel
Het verslag van Opsvik begint met een gewoon gezinsprobleem. Zijn oudste zoon was uit een hoge kinderstoel gegroeid, maar de beschikbare alternatieven gaven hem geen natuurlijke plek aan de tafel van de grote mensen. Voor een ontwerper werd dat onhandige gat een opdracht.1
Een klein kinderstoeltje lost de hoogte van de zitting op door haar te verlagen. Dat kan naast een kleine tafel werken, maar het brengt een kind niet naar het gedeelde eetvlak. Een stoel voor grote mensen houdt de tafel alleen binnen bereik van een groter lichaam.
Tripp Trapp benaderde die verhouding anders. De tafel kon blijven waar ze stond. De stoel zou de standen van de zitting en de voeten van de persoon aanpassen.
Een beweegbare vloer
Opsvik beschrijft hoe hij mensen van verschillende maten tekende met hun ellebogen op tafelbladhoogte. De rug kon rond die gedeelde hoogte blijven terwijl de zitting en de voetenplank in hoogte en diepte veranderden. Zijn ontwerp dateert van 1972.1
De voetenplank staat centraal in het idee. Ze geeft de voeten een vlak op het passende deel van de stoel in plaats van de vloer van de kamer als enige referentie te laten. Van de zijkant gezien leggen de twee verstelbare planken het meubel helderder uit dan een productfoto vol accessoires.
Onze tekening scheidt die planken om hun rollen te tonen. Ze schrijft geen standen voor een kind voor: instellingen, accessoires en geschiktheid horen bij de instructies voor de exacte stoel en het huidige Stokke-systeem.

De constructie vertelt het verhaal
De gegroefde zijdelen maken verstellen deel van het uiterlijk van Tripp Trapp. Een conventionele gestoffeerde stoel verbergt haar constructie vaak. Hier blijven de herhaalde standen zichtbaar, zodat het object in staat tot verandering lijkt ook wanneer niemand haar planken verplaatst.
De ruimte tussen de zitting en de voetenplank is bijzonder verhelderend. Ze staat voor een verhouding tussen twee delen van iemands lichaam. De algemene omtrek kan bekend blijven terwijl die verhouding verandert.
Het eigen werkenverslag van Opsvik verbindt het ontwerp uit 1972 met Stokke, wiens huidige assortiment de stoel in meerdere configuraties blijft aanbieden.23
Een stoel met een familiegeschiedenis
Een gebruikte Tripp Trapp kan tussen broers en zussen of tussen huishoudens hebben gereisd. Die doorlopendheid past bij de oorspronkelijke zorg van het ontwerp om groei, ook al vragen de staat en de accessoires van een afzonderlijke stoel hun eigen beoordeling.
Haar aantrekkelijkheid als onderwerp van geschiedenis is onmiddellijk. Dit is een herkenbaar huiselijk object waarvan de ongewone omtrek voortkwam uit het kijken naar een persoon die met een alledaagse opstelling worstelde. Het gedenkwaardige kenmerk is de onderste plank: een kleine vloer naar boven gebracht zodat de gezinstafel niet kleiner hoefde te worden.
