Volg het hout de hoek om
De meeste fauteuils maken een zichtbaar onderscheid tussen rug en armleuning. De 675 verzacht die grens. Haar multiplexdeel buigt om de zitter heen, waarbij de uiteinden naar voren doorlopen als armsteunen.
De Frederick Parker Collection legt een door Hille gemaakt exemplaar vast met gelamineerde rug en armleuningen met notenhouten toplaag, een gestoffeerde multiplexzitting en een zwart stalen frame. De beschrijving maakt de driedelige ordening van de stoel helder: een gevormd bovendeel, een gevuld zitvlak en een smalle dragende constructie.2
Elk deel ziet er anders uit omdat elk een andere taak heeft. Het hout biedt een breed, warm vlak; de zitting levert zachtheid; het staal laat het gebied eronder visueel open.
Na de Festival Hall
De Day Foundation dateert de 675 op 1952 en beschrijft haar als een vereenvoudigde ontwikkeling van de eetkamerstoel die voor de Royal Festival Hall was ontworpen. Die verhouding plaatst een gewone eetkamer- of bureaustoel binnen het werk rond het Festival of Britain van 1951.1
Het belangrijke verhaal is de beweging naar een eenvoudiger object. Een ontwerp dat voor een prominent openbaar gebouw is gemaakt kan een idee voortbrengen dat elders nuttig wordt. Hier kon de doorlopendheid van rug en armleuningen overleven in een stoel die bij minder ceremoniële omgevingen past.
Dat geeft het gebogen multiplex een menselijke maat. Het is niet alleen een sculpturale zwierigheid om van de andere kant van een zaal te bewonderen. Het is het deel dat een zittend persoon ontmoet bij achteroverleunen of bij het laten rusten van een arm.
Een breed vlak op een dun frame
Het contrast tussen de bovenschaal en de onderste steun is een tweede blik waard. De rug heeft genoeg breedte om een zichtbare zwaai fineer te dragen; het frame leest als een stel lijnen. De twee soorten vorm voorkomen dat de stoel een massief gestoffeerd volume wordt.
De opening aan de voorkant doet ook ter zake. De multiplexuiteinden laten een route naar de zitting vrij, terwijl de curve erachter een gevoel van omsluiting geeft. De stoel kan van buitenaf licht lijken en toch een persoonlijke plek aan de tafel bepalen.
Dit zijn observaties over de vorm en geen metingen van comfort. Verschillende lichamen en gestoffeerde versies ontmoeten dezelfde omtrek anders.
Hille, dan Case
De stichting benoemt Case als de huidige gelicentieerde producent, en Case documenteert zijn eigen materialen en afwerkingskeuzes. Die verslagen staan naast de oudere Hille-stoel van de collectie in plaats van haar specificatie te vervangen.13
Voor wie een tweedehands 675 tegenkomt is het nuttige eerste onderscheid daarom dat tussen het ontwerp en het bepaalde productie-exemplaar. De curve kan een oude stoel met een huidige verbinden zonder ze tot hetzelfde object te maken.
Het detail om te onthouden blijft opmerkelijk eenvoudig: één stuk multiplex steekt een grens over die meubilair gewoonlijk tussen de rug en de armleuningen trekt.