Het tafelblad gaat uit de weg
Ontgrendel het mechanisme en het versierde blad schuift naar achteren terwijl een ingerichte lade naar de zitter toe beweegt. Het ene deel trekt zich terug terwijl het andere nadert, waardoor de verborgen werkruimte binnen bereik komt.1
De beweging verandert waar het blad voor is. Gesloten is het het vlak dat je ziet en gebruikt. Open wordt het de kap die opzij is gegaan. Binnen de lade kan een centraal paneel met de hand gekanteld worden om te lezen, met vakken aan weerszijden.2
Oeben maakte de tafel in Parijs; ze is nu Getty-object 70.DA.84.3 Met maar ongeveer vierenzeventig centimeter breed lukt het haar meerdere posities te bieden voor dingen en voor de persoon die ze gebruikt. De ingenieusheid zit in die posities laten verschijnen wanneer ze nodig zijn.2
Haar sluiten bergt de volgende opening
Twee veertrommels, één aan elk uiteinde van de kast, drijven het huidige mechanisme. Getande rails stemmen het blad en de lade af terwijl ze in tegengestelde richtingen bewegen. De tafel dichtduwen windt de veren opnieuw op.2
De gesloten stand hoort daarmee bij de handeling. Ze bereidt de energie voor een volgende opening voor. De kast blijft vast op haar poten staan terwijl de werkende delen erbinnen en erboven reizen.
Dat maakt de terugbeweging even interessant als het openen. Wat op opruimen lijkt is ook het meubel voorbereiden op zijn volgende gebruik.
De bladeren waren eerst groen
Zelfs het oppervlak is meer veranderd dan een eerste blik suggereert. Het technische onderzoek van de Getty benoemde de bijna zwarte bladeren en stelen als hulst, een van nature bleke houtsoort die olijfgroen was gekleurd. De kleurstof werd met de tijd donkerder.2
De bloemen zijn uit gesneden hout samengesteld, maar hun kleuren bleven nooit tot de natuurlijke tinten van hout beperkt. Een helder boeket hoorde eens bij de openingstruc. Het donkerder tafelblad van vandaag legt een ander soort gedaanteverandering vast, die veel langzamer gebeurt dan de beweging van de lade.
De truc werkend houden
Ongebruikte schroefgaten en andere sporen laten zien dat het mechanisme is veranderd.2 Zulk bewijs voegt het werk van latere handen aan de veren en het fineer toe. Een ingewikkelde tafel bruikbaar houden was een doorlopende taak.
Het genoegen van het object zit in de twee bewegingen die elkaar ontmoeten: het blad gaat uit de weg net wanneer de lade aankomt. Achter die korte, gracieuze handeling zit een lange geschiedenis van maken, bijstellen en repareren.