De kinderkamer krijgt een gebiedend silhouet
De brede huif geeft dit kleine bed een onverwacht imponerende aanwezigheid. Op een stijl boven de omsluiting geheven maakt ze een tweede grote vorm in de lucht. Eronder geven de gebogen uiteinden en de schommelliggers het lichaam een even nadrukkelijke omtrek.
Het Met dateert de wieg op 1815–20 en plaatst de vervaardiging in New York. De catalogus beschrijft meubilair uit de late federalstijl via onversierd mahonie en stevige afgeronde vormen. De wieg brengt die eigenschappen naar een kamer die met een baby wordt verbonden in plaats van ze voor een salon te reserveren.1
Curven lopen door tot op de vloer
Begin bij de huif en volg het object omlaag. De bovenste curve wordt boven de slaapruimte gehouden; de houten omsluiting heeft haar eigen gevormde uiteinden; de schommelliggers dragen de beweging naar vloerniveau. Dat zijn aparte delen, maar hun herhaalde curven laten de wieg als geheel gecomponeerd aanvoelen.
Het museum legt mahonie, palissander, messing en witte pijn vast. Die lijst voegt informatie toe die de monochrome foto niet op zichzelf kan leveren. De brede donkere gebieden en kleine lichtpunten op het beeld tonen contrasten in toon, terwijl de catalogus de materialen benoemt.1
Het dichtere aanzicht helpt de omsluiting van de steunen eronder scheiden. Een vorm die op de totaalfoto bijna monumentaal lijkt is nog altijd een stel verbonden onderdelen dat rond een kleine slaapruimte is geordend.
Een omtrek met heel weinig drukte
De krachtige vormen van de wieg horen bij een bredere voorkeur voor heldere omtrekken. In een bespreking van een Amerikaanse klismosstoel haalt het Met de bewondering aan die de Britse meubelontwerper George Smith in 1812 voor Griekse ontwerpen uitsprak: hij waardeerde vloeiende contouren en delen die in duidelijke massa's zijn geordend, zonder een wirwar van kleine details.2
Dat idee uit die tijd biedt een nuttige lens voor deze wieg, zonder Smith haar ontwerper te maken. De grote huif, de omsluiting en de schommelliggers zijn elk in één oogopslag te vatten. Hun verhouding levert het drama dat op een ander object uitgewerkt oppervlaksnijwerk zou leveren.
In het verslag van het museum wordt geen maker en geen oorspronkelijke familie benoemd. De bewaarde vorm vertelt toch een bepaald verhaal over huiselijke maat: een stuk dat voor het kleinste lid van een huishouden was gemaakt kon het visuele zelfvertrouwen van het grootsere meubilair lenen. De brede curven doen dat werk voordat er ornament nodig is.