De belofte van een kortere weg kwam niet uit
Een voorstel om gestoffeerde schijven snel en goedkoop te maken hielp de ontwikkeling van de bank op gang brengen. De productiemethode werd niet de zuinige oplossing die haar pleitbezorgers verwachtten, maar het ontwerp was overtuigend genoeg om door te gaan. Herman Miller introduceerde Marshmallow in 1956.2
Dat is een beter verhaal dan een eenvoudige lofzang op efficiënte fabricage. Soms suggereert een proces een vorm en levert het daarna zijn beloofde voordeel niet. De vorm kan interessant blijven om redenen die helderder worden nadat de oorspronkelijke praktische rechtvaardiging is verzwakt.
Hier werd de herhaling zelf het betoog. Een bank verzamelt haar dragende en vullende delen gewoonlijk in één doorlopend lichaam. Marshmallow laat de afzonderlijke elementen apart en zichtbaar blijven.
Tel de ruimtes net zo goed als de cirkels
Er zijn achttien gestoffeerde schijven. Negen vormen de rug en negen de zitting, met openingen tussen naburige kussens. De metalen constructie draagt die aparte vlakken zonder de ruimtes eromheen te vullen.3
De openingen doen verrassend veel visueel werk. Ze onderbreken de gebruikelijke indruk van een massief gestoffeerd blok. Licht komt erdoor; de wand en de vloer blijven zichtbaar; de kussens lijken posities in een raamwerk te bezetten in plaats van tot één volume samen te smelten.
Herhaling maakt variatie ook opvallend. Verander de kleur van een paar kussens en de opstelling wordt een patroon. Houd ze gelijk en het ronde ritme draagt de compositie in zijn eentje.
De catalogus van Vitra beschrijft een verbindingselement met zes kussens dat een opstelling tussen twee banken kon uitbreiden. Datzelfde kleine element kon daarmee aan een groter systeem bijdragen in plaats van aan één losstaand stuk gebonden te blijven.3
De persoon binnen de ateliervermelding
Irving Harper werkte als ontwerpdirecteur in het atelier van George Nelson. Het verslag van Herman Miller over zijn loopbaan, gebaseerd op interviews, benoemt zijn rol in Marshmallow naast werk in grafiek en andere producten.1
Een ateliernaam kan een gezamenlijke praktijk op het werk van één paar handen laten lijken. De bijdrage van Harper terughalen maakt het auteurschap van de bank preciezer en de omringende praktijk interessanter.
Zijn latere papiersculpturen bieden nog een blik op een vermogen om expressieve vormen uit herhaalde elementen te bouwen. Het zijn aparte werken en geen bewijs dat de bank als papiermodel was bedacht. Het verband is een manier om over zijn praktijk heen te kijken en geen bewering over een verborgen ontwikkelingsreeks.
De bank blijft een beetje onopgelost
Marshmallow wordt nooit een volstrekt gewone bank, zelfs niet in één gedempte kleur. Haar verdelingen blijven zichtbaar. Het oog blijft tussen de ronde kussens en het frame dat ze samenvat heen en weer gaan.
Die lichte weerstand hoort bij haar aantrekkelijkheid. Ze laat ons een bekend object herkennen en het samenstel blijven zien dat het mogelijk maakt.
De mislukte kortere weg heeft een nuttige vraag achtergelaten: hoeveel van een bank hoeft één doorlopend ding te zijn? Achttien cirkels bieden een gedenkwaardig antwoord.