Een blad naast de bank
Een kleine bijzettafel brengt een groot deel van haar leven in de kieren door: naast een fauteuil, tussen twee zitplaatsen, of net buiten het bereik van een kopje koffie. Het bladachtige blad van LÖVET geeft die ondersteunende rol een ongewoon eigen omtrek. Een smal uiteinde wijst de kamer in; het vollere uiteinde biedt een plek om dingen neer te zetten.
IKEA Museum legt LÖVET vast als een ontwerp uit 1955, dat in de catalogus van 1956 verscheen. Het oorspronkelijke model combineerde een jacarandablad met met messing beklede voeten. Zijn catalogusleven eindigde in 1962.1
Die data verklaren alleen het eerste hoofdstuk. De bekende LÖVBACKEN die in recentere huizen staat hoort bij een latere terugkeer van het idee.
De terugkeer begon met een oude tafel
In 2013 pakte een ontwikkelteam van IKEA het ontwerp weer op. Volgens het museum waren de oorspronkelijke tekeningen niet te vinden. Een echte tafel in de historische collectie van het bedrijf werd de referentie: het team controleerde haar omtrek en gewicht en gebruikte haar poten om de nieuwe versie voor te bereiden. Jacaranda maakte plaats voor ander hout, en de naam werd LÖVBACKEN.1
Het is een aantrekkelijke omkering van het gebruikelijke meubelverhaal. Een tekening vertelt een werkplaats normaal wat ze moet maken. Hier hielp een bewaard stuk de werkplaats informatie terugwinnen die de tekening zou hebben bevat.
Een bescheiden object opnieuw uitbrengen vraagt nog altijd beslissingen. Welke curven maken het herkenbaar? Hoeveel van zijn karakter leeft in de nerf, de rand of het contrast tussen donkere poten en lichte punten? Een klein tafeltje geeft die keuzes heel weinig ruimte om zich te verbergen.
Drie poten en een lichte voetafdruk
De huidige vermelding van LÖVBACKEN houdt de driepotige vorm en de messingkleurige voeten. Met 77 bij 39 centimeter over het blad bezet de beoordeelde versie een lang, betrekkelijk smal stuk vloer. Haar materiaallijst beschrijft een gefineerde plaat als blad en massief beuken poten.2
Kijk hoe de steunen zich tot het blad verhouden. De drie voeten maken afzonderlijke contactpunten en laten open ruimte ertussen. De toelopende omtrek voorkomt dat de tafel als een klein rechthoekig bureau leest. Het is een nuttig voorbeeld van meubilair dat persoonlijkheid krijgt via verhoudingen en afstanden in plaats van via opgelegde versiering.
Meer dan een legende over het platte pakket
LÖVET zit ook binnen een vaak vereenvoudigd oorsprongsverhaal van IKEA. Het museum maakt een nuttige correctie: de tafels DELFI, KÖKSA en RIGA werden al in de catalogus van 1953 voor zelfbouw aangeboden.1
De tafel heeft geen aanspraak op het uitvinden van het platte pakket nodig om interessant te blijven. Haar sterkere verhaal is continuïteit over een onderbreking heen: een herkenbare huiselijke vorm die uit een oud exemplaar is teruggewonnen, opnieuw gemaakt onder veranderde materiaalomstandigheden, en teruggebracht naar het plechtigheidsloze werk om iets naast een stoel te houden. Een recente LÖVBACKEN kan aan die geschiedenis deelnemen en tegelijk een recente tafel zijn.