Een lege wand en een rol staal
Het audioverslag van Arad voor MoMA begint met materiaal dat al voorhanden was: rollen gehard staal. Verhuizen naar een nieuw huis leverde de onmiddellijke behoefte. Hij stelde zich een lange S op de wand voor en werkte daarna met zijn werkplaats om de stelling te maken en te installeren.
De aantrekkelijkheid was de vrijheid van parallelle schappen. Eén lijn kon stijgen, dalen en over de wand doorgaan, waardoor de installatie zelf deel van het karakter van het object werd.1
Dat is een kleine maar fundamentele verandering. Een conventionele boekenkast brengt haar eigen rechthoekige grens een kamer binnen. Bookworm leent de wand als haar veld en laat het schap een route erover beschrijven.
Een boekensteun doet nog ander werk
De doorlopende strook heeft nog altijd steun nodig. Korte haakse elementen houden haar op intervallen, en die verdelingen maken ook plekken waartegen boeken kunnen rusten.
Volg de curve en het nut van die opzet wordt helder. Doordat het schap van richting verandert kan een rij boeken niet simpelweg doorlopen alsof ze op een vlakke plank stond. De steunen breken de vloeiende lijn in hanteerbare stukken.
De winkel van MoMA beschrijft de kunststofversie van Kartell als flexibel pvc dat tijdens de installatie gevormd kan worden. Het verslag behandelt kromming als deel van het systeem en niet als een toevallige bocht in een recht schap.3
Het resultaat heeft twee schalen van orde. Van de andere kant van de kamer levert één lange lijn de compositie. Dichtbij ordenen herhaalde steunen afzonderlijke groepen boeken. De dramatische omtrek hangt van die kleine, praktische onderbrekingen af.
Staal werd een ander soort product
De tentoonstellingslijst van MoMA uit 2009 legt Large Bookworm vast in gehard verenstaal en gepatineerd staal, naast een gekleurde kunststof Bookworm gemaakt door Kartell. Ze samen zetten maakt de ontwikkeling zichtbaar: een materiaalexperiment kon een ander soort vervaardigd object worden.2
De kunststofversie houdt de centrale uitnodiging om een doorlopend schap te vormen, maar ze is niet louter een stalen object in een andere kleur geverfd. Materiaal en productie veranderen de manier waarop het idee kan circuleren.
Het is nuttig de herkenbare curve te zien als de draad die versies verbindt en niet als bewijs dat hun constructie en geschiedenissen identiek zijn.
De boeken maken de tekening af
Een lege Bookworm kan op een lijn lijken die rechtstreeks op een wand is getekend. Vul delen ervan en de lijn krijgt gewicht, kleur en ritme. De boeken onderbreken haar zwaai en maken haar doel tegelijk onmiskenbaar.
Daarom blijft het idee plezierig om naar te kijken. Het schap is expressief en laat toch ruimte voor gewone bezittingen om het uiterlijk te veranderen. Het verbeelde gebaar van Arad blijft niet als een perfecte S bevroren. Het wordt een dagelijkse opstelling van boeken, openingen en curven—en een wand die meer werk doet dan eerst.