Hout begint gespierd te lijken
Een gewone kruk stelt zich vaak voor in delen: een blad, steunen, misschien een regel die ze verbindt. Tonus vraagt het oog om in plaats daarvan een doorlopend volume te volgen. De bollingen en smallere doorgangen suggereren spanning en ontspanning, terwijl het materiaal hout blijft.
Bakkers studio beschrijft het houten ontwerp uit 2011 als massief eiken en geeft een compacte maatvoering van 540 × 360 × 340 mm. Ook noemt zij Rutger Graas als producent. Deze gegevens brengen een bewust ongewone vorm terug naar de concrete wereld van materiaal, afmetingen en een maker.1
De gespierde lezing is bruikbaar omdat zij een verhouding tussen vormen beschrijft. Een breed volume lijkt kracht te verzamelen voordat het smaller wordt.
Een aansluiting wordt een overgang
Bij losse delen kan het oog stoppen bij een ontmoeting: deze regel eindigt hier; die steun begint daar. Een ronde overgang nodigt uit om door te kijken. Het oppervlak draagt de richtingsverandering zonder van de grens de hoofdzaak te maken.
Dat verandert hoe de kruk in een kamer staat. Hij is herkenbaar als een kleine zitplaats, maar ook als een volume met een eigen houding. De ruimten eromheen en eronder helpen de massa te begrijpen.
Eiken voegt daar nog iets aan toe. De zichtbare nerf hoort bij hout, terwijl de omtrek een vergelijking met een lichaam oproept. Het interessante is dat beide tegelijk te zien zijn, zonder maar één associatie te hoeven kiezen.
De ontwerper wist de maker niet uit
Homo Faber noemt in zijn beschrijving van de Tonus Family Rutger Graas als ambachtsman en beschrijft met was afgewerkte eiken krukken met een dierlijke, gespierde indruk. Het ontwerp wordt afzonderlijk aan Bakker toegeschreven.2
Dat onderscheid verdient het om zichtbaar te blijven. De samenhang die in het object te zien is, betekent niet dat bedenken en maken dezelfde taak zijn. Een heel specifiek oppervlak moet nog steeds worden gerealiseerd in een bepaald materiaal door iemand met de nodige vaardigheid.
Particles Gallery vermeldt houten, bronzen en urushi Tonus-werken afzonderlijk. De terugkerende naam leidt dus naar een familie van materiaalbeslissingen, niet naar de vrijheid om iedere versie als identiek te beschrijven.3
Een kleine pauze voor het zitten
Tonus biedt een eenvoudige verandering in het kijken naar meubels. Tel niet meteen de delen, maar volg waar het volume dikker wordt, draait en versmalt. Merk daarna op hoe het karakter van het hout door die beweging heen zichtbaar blijft.
Het gebruik van de zitting is vertrouwd. De vorm vertraagt de herkenning een beetje, en die korte pauze geeft het hout en het maken ruimte om op te vallen.