Haal weg wat de vorm heeft gegeven
Random Light is een bol die leesbaar wordt door veel fijne draden. De totale omtrek is regelmatig, terwijl het plaatselijke patroon geen keurig raster wordt. Het oog beweegt tussen de zekerheid van de bal en de ongelijke routes van afzonderlijke vezels.
Moooi beschrijft garen en hars die om een opblaasbare bal worden gewonden, waarna de bal leegloopt en door een opening wordt verwijderd.2 De tijdelijke drager is weg, maar het netwerk onthoudt zijn vorm. Juist die afwezigheid is een bevredigend onderdeel van het object.
Laat het proces zichtbaar blijven
In Moooi’s interview met Bertjan Pot horen de eerste lampen bij experimenten met vezels, ballonnen en hars. Het verslag plaatst werk op bestelling vóór de introductie in de Moooi-collectie.3
Het proces hoeft niet vermomd te worden om de lamp samenhangend te maken. De onregelmatige kruisingen geven het oppervlak textuur; openingen laten de omringende kamer en het licht binnenin aan het uiterlijk deelnemen. Een volledig gesloten huid zou veel van die verhouding verliezen.
Geef ontwikkeling haar eigen tijd
Pots projectregistratie noemt Random Light 1999/2002, terwijl de producent 2002 als introductiejaar vermeldt.12 Een project kan een experimenteerperiode hebben voordat het een plaats in een collectie krijgt.
De afgewerkte lamp houdt die experimentele vraag begrijpelijk: wat als het ondersteunende gereedschap kon verdwijnen en alleen het materiaal achterliet dat eromheen was verzameld?
